Selecteer een pagina

De ziekte van Addison wordt veroorzaakt door een tekort aan Aldosteron en Cortisol ten gevolge van een chronische primaire bijnierschorsinsufficiëntie. Deze ziekte is vrij zeldzaam, ongeveer 120 per miljoen mensen lijden aan de ziekte van Addison.

Thomas Addison beschreef deze ziekte voor het eerst in 1855.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Door de slechte werking van de bijnierschors wordt onvoldoende  Cortisol en Aldosteron aangemaakt. Aldosteron is van belang voor de zout- en waterhuishouding van het lichaam en het handhaven van de bloeddruk. Cortisol is van belang voor het energie- en botmetabolisme en het moduleren van neurale en immunologische processen.

De bijnierschors heeft grote invloed op het functioneren van de patiënt bij lichamelijke en geestelijke inspanning. Tijdens een stressvolle situatie maken de bijnieren normaal gesproken Cortisol aan, dat het lichaam in staat stelt met die stressvolle situatie om te gaan. Bij mensen met de ziekte van Addison kunnen zeer ernstige stressvolle situaties leiden tot een crisis van Addison en een shock. Onmiddellijke behandeling is dan noodzakelijk. Indien mogelijk, is het beter om tijdig medicatie te nemen die dit kan voorkomen.

 

Kenmerkende symptomen van deze ziekte zijn:

  • Hyperpigmentatie (bruine huidskleur zonder zonnebank of vakantie). Hierdoor worden de huid, slijmvliezen, lijnen aan de binnenzijde handpalm en littekens donkerbruin gekleurd.
  • Algehele moeheid en zwakte, apathie
  • Gewichtsverlies
  • Zeer grote trek in zout voedsel
  • Veel drinken, maar toch tekenen van uitdroging (waarmee het vaak verward wordt)
  • Lage bloeddruk
  • Verminderde eetlust, buikpijn
  • Hyperventilatie
  • Langdurige misselijkheid, soms gepaard gaand met braken, duizelingen
  • Chronische diarree

Zie ook: Bijnieraandoeningen