Selecteer een pagina

Struma (ook wel Schildkliervergroting of krop genoemd) is een symptoom waarbij de schildklier vergroot is ten opzichte van de normale toestand.  De zwelling kan onopvallend zijn, of bij een wat groter formaat cosmetische bezwaren geven, maar als hij groter wordt ook slikklachten of (vooral bij vergrotingen die zich in de borstkas voortzetten) ademhalingsproblemen geven. Door palpatie wordt onderzocht of de zwelling wel echt van de schildklier uitgaat en niet het gevolg is van een lymfoom, omdat zwellingen in de hals ook diverse andere oorzaken kunnen hebben. Voor nadere diagnostiek kan worden gebruikgemaakt van echo-onderzoek en/of computertomografie (CT).

Een struma kan in grote lijnen op drie manieren ontstaan:

  • door diffuse vergroting van de schildklier,
  • door vorming van een of meer cysten in het schildklierweefsel en
  • door goed- of kwaadaardige gezwellen.

Een tegenwoordig in Nederland zeer zeldzame oorzaak is jodiumgebrek in de voeding, vroeger (en in sommige derdewereldlanden nog steeds) de belangrijkste oorzaak. De reden dat dit in Nederland niet meer zo is, is de invoering van de wettelijke verplichting voor bakkers om bakkerszout in brood te gebruiken.