Selecteer een pagina

Migraine (van hemicrania: ‘half hoofd’) is een neurovasculaire aandoening waarbij aanvallen ontstaan door neurale prikkelingen die na een plotse tijdelijke vernauwing, een verwijding van de bloedvaten tot gevolg heeft.

Dit geeft aanleiding tot verschillende symptomen, meestal een kloppende hoofdpijn en verdere stimulatie van het centrale zenuwstelsel. Onderzoek met scannen heeft aangetoond dat de hersenstam geactiveerd wordt tijdens een migraineaanval.

De typische hoofdpijn die vaak gepaard gaat met een migraineaanval komt meestal aan één kant van het hoofd voor (vandaar de naam) maar kan dubbelzijdig optreden. Verder hoeft de pijn ook niet altijd aan dezelfde kant op te treden.

Mensen die aan migraine lijden kunnen dikwijls slecht tegen fel licht en geluid. Dikwijls komen in een familie verscheidene migrainepatiënten voor. Onderzoek na een aanval brengt doorgaans geen fysieke oorzaak aan het licht. Bij herhaalde aanvallen is medisch advies raadzaam, al was het alleen al omdat er geneesmiddelen bestaan die preventief werken of een aanval bekorten.

De verschillende symptomen komen niet bij alle migrainelijders voor, men maakt onderscheid tussen migraine zonder ‘aura’ of gewone migraine (komt voor bij twee derde van de patiënten) en migraine met aura (ook wel oftalmische of oogmigraine genoemd) (1/3 van de gevallen). Een migrainepatiënt kan in de loop van zijn leven verschillende types van migraine hebben.

Gewone migraine (zonder aura) uit zich voornamelijk als kloppende hoofdpijn. Meestal komt deze slechts aan één kant van het hoofd voor (vandaar de naam) maar kan dubbelzijdig optreden. Verder hoeft de pijn ook niet altijd aan dezelfde kant op te treden.

De hoofdpijn gaat geregeld gepaard met misselijkheid en overgeven.    De aura, de pijn en het verlies van concentratievermogen kunnen enkele uren tot dagen aanhouden.

Lees meer over dit onderwerp in onderstaand boek:

Migraine

Auteur: Oliver Sacks