Selecteer een pagina

Een liesbreuk  is een uitstulping van het buikvlies in de liesstreek, waardoor organen die normaal in de buikholte zitten uit gaan puilen.

Er zijn diverse soorten liesbreuken te onderscheiden, onder andere afhankelijk van de plaats (‘breukpoort’) waar de inhoud van de buikholte uit gaat puilen.

  • De aangeboren liesbreuk, die ontstaat doordat de processus vaginalis peritonei niet wordt gesloten;
  • de directe (via de achterwand van het lieskanaal) liesbreuk,
  • de indirecte liesbreuk iin het lieskanaal richting scrotum;
  • de hernia femoralis (de poort waar de grote bloedvaten naar het been doorheen gaan).

De patiënt (meestal een man) merkt een bobbel op in de lies die opkomt bij persen en (in het begin) teruggaat bij stoppen met persen of gaan liggen. Later kan de patiënt de bobbel meestal zelf terugduwen (‘reponeren’). Vroeger werden hiervoor ook ‘breukbanden’ gebruikt, hulpmiddelen die druk uitoefenden op de breukplaats waardoor de buikinhoud niet ging uitpuilen.

Een liesbreuk kan verschillende oorzaken hebben. Meestal is er sprake van een verzwakking van de buikwand.  Dit kan aangeboren zijn, of het resultaat van zwaar tillen, overgewicht, problemen met de stoelgang of veel hoesten. Ook het langdurig spelen van blaasinstrumenten vergroot de kans op het krijgen van een liesbreuk. Ook een wijd lieskanaal predisponeert voor een breuk. Bij vrouwen komen liesbreuken veel minder vaak voor en zijn dan vaak van het femorale type.

Een liesbreuk gaat vaak gepaard met enig ongemak, zoals een zeurderig gevoel in de liesstreek. Maar vaak ook heeft een patiënt geen enkele klacht. Bij beklemd raken van de inhoud van de breukzak bij de breukpoort, het smalste gedeelte, treedt door afknelling van de bloedvaten hevige pijn op; dit is een medisch spoedgeval dat spoedig moet worden geopereerd omdat er necrose en  gangreen van de darmwand kan optreden.