Selecteer een pagina

Keelontsteking (faryngitis) is een ziektebeeld waarbij de patiënt vooral klaagt over keelpijn en pijn bij het slikken.

De keel is veel roder dan normaal, soms met gezwollen keelamandelen en/of huig, al dan niet met witte beslagplekken erop. In de hals zijn meestal ook gezwollen lymfeklieren te voelen en de patiënt heeft niet zelden flinke koorts, die tot 39 of 40 graden kan oplopen.

De meeste keelontstekingen in Nederland worden veroorzaakt door een virus. Keelontsteking die door bacteriën wordt veroorzaakt, kan versneld overgaan door gebruik van antibiotica. Bij virale keelontsteking heeft het geen zin om antibiotica te geven. Omdat de meeste ‘virale’ keelontstekingen ook voor een deel bacterieel zijn, wordt door sommige artsen bij deze ‘virale’ keelontstekingen wel antibiotica gegeven. Bij de volgende kenmerken is de kans op een bacteriële keelontsteking tamelijk groot:

  • keelpijn
  • koorts
  • vergrote halsklieren
  • niet hoesten
  • gezwollen keelamandelen met witte punten.

In deze gevallen is aangetoond dat het geven van een smalspectrum-antibioticum, zoals feneticiline de gemiddelde ziekteduur met ca. 2 dagen bekort. Het antibioticum dient dan wel gedurende 10 dagen te worden gegeven.

Keelontsteking kan ook het gevolg zijn van de ziekte van Pfeiffer, dit kan door bloedonderzoek worden aangetoond. In het geval van de ziekte van Pfeiffer werkt geen enkel medicijn en moet er gewoon veel rust genomen worden.

Er wordt vaak aanbevolen veel te drinken (meer dan normaal).