Selecteer een pagina

De term keelkanker wordt vaak gebruikt om verschillende vormen van kanker aan het hoofd en de nek te benoemen. Deze carcinomen zijn meestal plaveiselcelcarcinoom.

Meestal wordt echter met keelkanker gedoeld op farynxkanker en deze kan ontstaan in:

  • De nasofarynx, het gebied aan de bovenkant van de keel (verbinding met de neusholte)
  • De orofarynx, het gebied aan de tongbasis inclusief het zachte gehemelte en de kelamandelen
  • De hypofarynx, de onderkant van de keel.

Anderen beperken hun definitie tot de stembanden en het strottenhoofd, oftewel larynxkanker.

Zoals bij andere plaveiselcelcarcinomen ontwikkelt de tumor zich uit het plaveiselepitheel dat de mond- en keelholte bekleedt.

De belangrijkste risicofactoren zijn roken, het gebruik van alcoholische draken, en het eten van gerookte en/of met nitriet geconserveerde gerechten.

 

De behandeling bestaat primair uit verwijdering met een ruime marge van het gehele aangetaste gebied. Dit is in het algemeen, afhankelijk van de locatie, een sterk verminkende operatie. Is er al uitzaaiing opgetreden, dan is genezing meestal niet meer mogelijk maar kan door bestraling de tumor vaak nog enige tijd worden tegengehouden. Chemotherapie is vaak weinig effectief.

 

Lees meer over dit onderwerp in onderstaand boek:


Ik heb kanker wat nu?
Door: Robert Gorter & Erik Peper