Selecteer een pagina

Homeopathie (Oud Grieks: ὅμοιος, homoios, gelijksoortig en πάθος, pathos, lijden of ziekte) is een alternatieve geneeswijze gebaseerd op de ideeën van Samuel Hahnemann (1755 – 1843). De homeopathische behandeling bestaat in het voorschrijven van homeopathica, extreme verdunningen van stoffen die dezelfde symptomen als de te bestrijden ziekte zouden oproepen.

De homeopathische leer wordt niet ondersteund door wetenschappelijk bewijs; het gelijksoortigheidsbeginsel is in het algemeen onjuist en extreme verdunning maakt elk middel onwerkzaam. Homeopaten beroepen zich echter op de theorie dat bij het zogenaamde "potentiëren"  de werking van de grondstof op het oplosmiddel zou overgaan. Homeopathie wordt daarom tot de pseudowetenschappen gerekend. Eventuele effecten als gevolg van een homeopathische behandeling kunnen aan het placebo-effect worden toegeschreven. 

Klassieke homeopaten werken nog geheel volgens de leer van Hahnemann: ze noteren precies alle symptomen, inclusief verschijnselen die door regulier werkende artsen irrelevant worden geacht. Vervolgens wordt in verdunning een middel toegediend, waarvan men gelooft dat dit onverdund diezelfde verschijnselen zou geven. Bijvoorbeeld: een kind dat koorts heeft, met rode wangen krijgt belladonna (Wolfskers).

Antroposofie: deze door Rudolf Steiner gestichte stroming heeft een eigen behandelwijze ontwikkeld, waarin onder meer homeopathische middelen een rol spelen.
De benaming "homeopathie" wordt soms ten onrechte gebruikt voor middelen die niet volgens de principes van Hahnemann zijn bereid, namelijk plantaardige middelen die vallen onder de noemer fytotherapie.
De verwarring wordt er niet minder op door commerciële firma’s als A Vogel en VSM, die beide combinaties op de markt brengen van plantenextracten en homeopathische middelen.

Lees meer over dit onderwerp in onderstaand boek:

Homeopathie: De kracht van subtiele geneeskunst
Auteur: Ton Smits