Selecteer een pagina

Gordelroos, Herpes Zoster of Zona, is een ziekte waarbij de getroffene een op waterpokken gelijkende, gegroepeerde blaasjes op een rode ondergrond krijgt op een vrij scherp begrensd deel van de huid.

De ziekte begint vaak met pijn en tintelingen op het aangedane huidgebied, de pijn lijkt in aanvang op lichte elektrische schokjes en verandert na verloop van tijd in pijn gelijkend op spierpijn. Op dat moment is aan de huid nog niets te zien. Na enkele dagen wordt de huid rood en komen de met vocht gevulde blaasjes op die wat lijken op kleine blaren. Altijd is maar één kant van het lichaam aangedaan. De blaasjes gaan na verloop van tijd over in korstjes die soms kunnen pussen. Na ongeveer 2 tot 3 weken verdwijnen de blaasjes en korstjes. Vooral bij oudere mensen blijft er soms nog lang pijn in het getroffen huidgebied bestaan, die soms zeer heftig kan zijn. Bij optreden in het gelaat zijn soms ook andere zenuwtakken aangedaan, waardoor het gehoor kan verminderen of een gedeeltelijke verlamming van de gelaatsspieren kan optreden. Gordelroos op het lichaam is op zich niet gevaarlijk, maar wel erg pijnlijk. Gordelroos in het gezicht kan het gezichtsvermogen aantasten en moet altijd behandeld worden.

 

De gelijkenis met waterpokken is niet toevallig, de verwekker is hetzelfde virus als het waterpokkenvirus. Heeft men eenmaal waterpokken doorgemaakt, dan raakt men het virus nooit meer helemaal kwijt; het blijft zich schuilhouden in bepaalde zenuwcellen, van waaruit tientallen jaren later gordelroos kan opflakkeren. Dit gebeurt vaker als het immuniteitssysteem wat minder is. Mensen die nog geen waterpokken hebben doorgemaakt, kunnen door een lijder aan gordelroos besmet worden met het virus. Andersom veroorzaakt waterpokken geen gordelroos bij mensen die al wel waterpokken hebben gehad.