Selecteer een pagina

Epilepsie of vallende ziekte is een ziekte waarbij bepaalde typen aanvallen optreden die hun oorsprong hebben in de hersenen. Een aanval wordt ook wel een epileptisch insult of toeval genoemd. Niet iedereen die een epileptisch insult heeft gehad, heeft epilepsie en niet iedereen met epilepsie heeft epileptische insulten.

Epilepsie uit zich in veel verschillende vormen. Wat alle kenmerken overeen hebben is een tijdelijk verlies van bewustzijn met vaker ook het verlies van controle over één of meerdere  lichaamsdelen. Soms kan iemand met epilepsie zijn aanval aan voelen komen.

Epilepsie kan aangeboren zijn of later optreden. Soms is er een aantoonbare oorzaak (symptomatisch) maar vaak ook niet (idiopatisch). Verworven epilepsie kan na een hersenbeschadiging ontstaan, bijvoorbeeld na een geboorteletsel, of na een ernstige hersenschudding, of als gevolg van doorbloedingsstoornissen, bijvoorbeeld een beroerte. Andere oorzaken voor epilepsie zijn prikkeling door een hersentumor of door een hersenontsteking, maar ook een genetische afwijking  kan de oorzaak zijn.

De diagnose van epilepsie wordt gesteld op grond van de kenmerkende verschijnselen en aan de hand van een EEG (elektro-encefalogram), dat bij de verschillende soorten aanvallen kenmerkende stoornissen laat zien. Een MRI-scan kan epilepsie niet aantonen, wel kan, als er epilepsie is vastgesteld de oorzaak hiervan door een MRI duidelijk worden, indien er sprake is van afwijkingen in het gebied dat de epilepsie veroorzaakt. Soms kan deze oorzakelijk behandeld worden.

De behandeling van epilepsie bestaat voornamelijk uit geneesmiddelen die verschillende werkingsmechanismen hebben. Het te gebruiken geneesmiddel en het effect van de behandeling wisselt zeer per persoon. Sommige patiënten met epilepsie hebben baat bij een regelmatige levensstijl om ontregeling te voorkomen. Andere mogelijke behandelingen zijn epilepsie chirurgie, nervus vagus stimulatie, deep brain stimulatie, ketogeen dieet en andere diëten.

Sommige activiteiten zijn niet verstandig als er regelmatig epileptische aanvallen optreden.

Per persoon geldt dat andere activiteiten soms of altijd onverstandig zijn om te doen, denk aan zwemmen, duiken, skiën en gebruik van gevaarlijke machines. Hiervoor geldt altijd dat nagedacht moet worden, wat de gevolgen van een eventuele aanval zijn tijdens zo’n activiteit, en de risico’s die de patiënt en zijn omgeving daarbij willen nemen.

Mensen met epilepsie hebben vaak last van problemen met geheugen, taal, verwerken van informatie en/of intelligentie. Dat komt omdat dat de hersengebieden niet goed samenwerken, zo stelt neuroloog Mariëlle Vlooswijk vast in haar promotieonderzoek.

 

Zo’n 1 á 2 procent van de Nederlandse bevolking krijgt te maken met epilepsie. Een bijkomende klacht van mensen met epilepsie is dat ze na verloop van tijd dingen moeilijker kunnen onthouden, en dat ze moeilijker uit hun woorden komen of trager zijn in hun doen en laten. Deze cognitieve problemen vinden mensen op den duur soms zelfs erger dan de aanvallen.

Interactie verslechtert
Vlooswijk zocht naar een verklaring voor de cognitieve problemen, die volgens haar niet alleen komen door de epileptische aanvallen of medicijnen. Een mogelijke verklaring is volgens haar onderzoek dat er iets in de interactie tussen verschillende hersengebieden, of in de netwerkfunctie, verslechtert. 

Uit functioneel MRI-onderzoek, een techniek waarbij de hersenactiviteit driedimensionaal in beeld wordt gebracht, bleek dat mensen met en zonder epilepsie bij verschillende taken (zoals lezen, woorden bedenken, foto’s onthouden) dezelfde hersengebieden activeerden. Alleen werkte de samenwerking tussen de hersengebieden bij patiënten met cognitieve problemen niet goed.

Vervolgonderzoek moet uitwijzen welke patiënten het hoogste risico lopen om cognitieve problemen te ontwikkelen, en met welke maatregelen de cognitieve problemen voorkomen kunnen worden.

 

Mariëllle Vlooswijk promoveert op vrijdag 30 september 2011. Zij verrichte haar promotieonderzoek in een samenwerking tussen Epilepsiecentrum Kempenhaeghe en de afdelingen radiologie en neurologie van het Maastricht Universitair Medisch Centrum (MUMC+). Het promotieonderzoek is uitgevoerd met steun van het Nationaal Epilepsiefonds. Klik hier voor een eerdere wetenschappelijke publicatie over het onderzoek van Mariëlle Vlooswijk.

 

Bron: ©Klik.org

Lees meer over dit onderwerp in onderstaande boeken:

Epilepsie
Door: S. Kollaard    

Doorgaan met epilepsie
Door: M. Engelsman