Selecteer een pagina

Overbeharing is een vervelend probleem, vooral bij vrouwen, maar ook bij mannen komt het voor. Een duidelijk voorbeeld van overbeharing bij vrouwen is  ‘hirsutisme’.  Overbeharing volgens een mannelijk beharingspatroon. Dat betekent voor vrouwen dat ze haargroei hebben in het gezicht  (bovenlip, kin en wangen), rond de tepels, op de borst, de buik en in de liezen. Deze overbehaing  kan te maken hebben met erfelijkheid of met hormonen.

Voor een deel is overbeharing wel te verbergen. Maar er zijn ook vrouwen (en mannen) die erg veel moeite moeten doen om het haar te verwijderen. Epileren, ontharingscremes en verhullende kleding kunnen oplossingen zijn, maar electrisch epileren werkt nog het beste. 

Er zijn twee methodes, die beide nogal pijnlijk, maar gelukkig wel effectief zijn. In sommige gevallen vergoedt de verzekeraar een deel van de kosten.

Elektrisch epileren zorgt ervoor dat storende haren ‘definitief’ verdwijnen. Het gaat om haren in het gelaat, op het lichaam en bijvoorbeeld op huidtransplantaten.De huidtherapeut laat een minuscuul naaldje in het haarzakje glijden om dit elektrisch te vernietigen. Na elke behandeling worden de haren zwakker en dunner waarna ze uiteindelijk verdwijnen. Elektrische epilatie is niet pijnloos. Door de stroomsterkte aan te passen aan de individuele patiënt is elektrische epilatie voor iedereen draaglijk te maken. De behandelperiode varieert van enkele maanden tot jaren, afhankelijk van de grootte van het oppervlak.

De nieuwste methode om haren definitief te verwijderen geschiedt met de laser of flitslamp. De huid wordt zeer kort blootgesteld aan een lichtbundel met een specifieke golflengte. Omdat de huidtherapeut niet haartje voor haartje aanpakt maar per lichtflits een aantal haren tegelijk, kunnen in korte tijd grote oppervlakten worden behandeld. De meeste apparaten hebben een koelsysteem dat de bovenlaag van de huid beschermt en het prikkelend gevoel tijdens de behandeling vermindert. Het aantal behandelingen varieert. Deze behandeling wordt ook wel fotothermolyse genoemd.