Selecteer een pagina

Een Barrett-slokdarm is een premaligne aandoening. Dit betekent dat mensen met een Barrett-slokdarm een grotere kans hebben om slokdarmkanker te krijgen dan andere mensen.De slokdarm is een gespierde buis, van ongeveer 30 cm lang. De binnenkant van de slokdarm is bedekt met een slijmvlieslaag. In een normale slokdarm is de wand bekleed met witachtig slijmvlies.

Bij een Barrett-slokdarm is een deel van de wand bekleed met roze slijmvlies, dat lijkt op het slijmvlies van de maag en dunne darm. Als je dit slijmvlies onder een microscoop bekijkt, ziet het er heel anders uit dan normaal weefsel van de slokdarmwand.

Bij een Barrett-slokdarm is de wand van de slokdarm dus gedeeltelijk bekleed met een ander soort weefsel dan bij een gezonde slokdarm.

Kans op een Barrett-slokdarm

Ongeveer 3 – 5 % van alle mensen met een Barrett-slokdarm, zal op den duur slokdarmkanker krijgen. Bij verreweg de meeste patiënten zal dus geen kwaadaardige tumor ontstaan. Het is niet bekend waarom sommige mensen met een Barrett-slokdarm wel slokdarmkanker krijgen, en anderen niet.

Een Barrett-slokdarm komt vooral voor bij blanke mannen die ouder zijn dan 50 jaar. Vaak hebben zij langdurig brandend maagzuur klachten gehad. Brandend maagzuur (reflux) is het omhoog stromen van maaginhoud in de slokdarm.

Klachten

De klachten bij een Barrett-slokdarm zijn heel verschillend. Sommige mensen hebben nooit klachten gehad. Anderen geven aan dat zij al jarenlang brandend maagzuur klachten hebben. Dit zijn voornamelijk klachten van zuurbranden en oprispingen. Ook pijn in de buurt van het borstbeen is een veelvoorkomende klacht. 

Behandelingen

De vier behandelingsmogelijkheden voor een Barrett-slokdarm bestaat uit:

– Maagzuurremmers
– Endoscopische mucosale resectie (EMR)
– Radiofrequente ablatie (RFA)
– Operatie waarbij de slokdarm word verwijderd.