Reacties 0

Sluit
Wat vind jij? Reageer

Jij bent de eerste. Laat je stem horen en start de discussie.

Zorg

Al tien jaar lang slachtoffer van de bezuinigingen

Deze drie kinderen staan voor alle kinderen die het slachtoffer zijn van bezuinigingen van onze overheid op echte tolken in de gezondheidszorg. Met deze postercampagne doet de Johannes Wier Stichting voor gezondheidszorg en mensenrechten een appèl op zorgverleners om een kind nooit te laten tolken. Ook al wil dat kind graag zijn ouders helpen. Toch gewoon een echte tolk inschakelen, alstublieft. Want dat laatste is de enige manier om goede zorg te verlenen, wat diezelfde overheid overigens van zorgverleners eist.

Al tien jaar lang slachtoffer van de bezuinigingen - Dit is een kind en geen tolk

De posters horen bij de campagne Tolken terug in de zorg, alstublieft van de Johannes Wier Stichting. Een van de bestuursleden van deze stichting is de jeugdarts Petra de Jong. Zij leidt deze campagne samen met epidemioloog Simone Goosen, die in 2020 het initiatief ertoe nam. Petra de Jong is als arts in de publieke gezondheidszorg gelukkig gewend aan het inschakelen van tolken, elke dag weer. Maar zij hoorde al jarenlang zulke schrijnende verhalen dat zij het initiatief van Simone direct van harte toejuichte. Onlangs nog van een 24-jarige studente geneeskunde, die vanwege herleidbaarheid anoniem wil blijven. Die vertelde onomwonden en zonder enige aarzeling haar verhaal:

“Zelfs voor een simpel probleempje mag je een kind niet laten tolken...
Ik was nog maar net coassistent en liep in een kleine kliniek mee met een dermatoloog (een arts die huidziekten als specialisatie heeft). Er zat een jong Pools meisje op ons te wachten, met haar vader die geen woord Nederlands sprak. Zij had wratjes in het gezicht, medisch gezien niets ernstigs gelukkig. De dermatoloog vertelde dat er twee opties waren. Of die wratjes nu meteen aanstippen, óf wachten tot ze vanzelf weggingen. Wat wilden ze, dat was zijn vraag.

… want voor je het weet slaat de verwarring toe …
Eerst ging de dermatoloog met Google Translate in de weer, maar dat leidde niet tot begrip bij de vader.  Daarop vroegen we het meisje om de diagnose te vertalen, en haar vader om instemming te vragen met de ene dan wel de andere behandeling. Het meisje sprak goed Nederlands, maar ze was pas negen jaar. Ze was verlegen met de situatie, knikte eerst nee, maar na wat getwijfel fluisterde ze iets in het oor van haar vader.  Al keken ze allebei ongemakkelijk, toen leek het er toch op dat ze voor de eerste optie kozen. Het meisje vond het duidelijk eng, en toen het eerste wratje aangestipt werd, deed dat zo’n pijn dat ze niet verder wilde.

...  en dat was een echte eyeopener!
Ik had graag de tolkentelefoon ingeschakeld, maar wist in mijn positie als coassistent niet of ik dat voor kon stellen. Bovendien duurt het soms best lang voor je een tolk aan de telefoon hebt, en op die polikliniek was al zo’n tijdsdruk. Maar toen ik zag hoe bang het meisje was, en dat de vader gewoon niet begreep wat er met zijn dochter gebeurde, toen besefte ik dat we verkeerd bezig waren. We leverden géén goede zorg, de vader begreep het niet, het meisje schrok… en zou toch ooit weer terug moeten komen. En het kostte al met al veel meer tijd dan even wachten op een echte tolk. Met de tolkentelefoon had dit allemaal voorkomen kunnen worden! Toen nam ik me voor nóóit meer te denken dat iets een kleinigheidje is.“

Is dit geen hemeltergend verhaal?
Het snijdt Petra de Jong door haar ziel, maar maakt haar tegelijk razend! Dat een Pools meisje van nog geen tien jaar oud in ons rijke land in complete verwarring kan raken bij een dermatoloog, met zoiets onnozels als een paar stomme wratjes. Onbegrijpelijk, en beschamend, dat dit gebeurt. Louter en alleen doordat de overheid al tien jaar lang geen subsidie verstrekt voor het inschakelen van tolken. Tot 2012 was er één landelijke telefoonlijn voor tolken, dat werkte heel efficiënt.  Want een medisch onderlegde tolk garandeert drie dingen:  

  • Kwaliteit in plaats van verwarring
    Kwaliteit voor de zorgbehoevende (en haar vader) om te begrijpen dat die wratjes geen kanker of zoiets ernstigs zijn. Om te begrijpen dat er twee manieren zijn om die wratjes te doen verdwijnen, dat zij zelf die keus mogen maken, én dat zij expliciet moeten instemmen met de ene of de andere behandeling.
  • Snelheid in plaats van tijdverspilling
    Snelheid doordat de zorgbehoevende (en haar vader) niet in de war zijn, niet in hun eigen taal proberen te achterhalen wat er bedoeld wordt maar al snel begrijpen wat de diagnose is, waardoor ze snel een knoop kunnen doorhakken.
  • Forse baten, versus geringe kosten
    Natuurlijk kost een tolk geld. Maar elk zorgcontact zonder echte tolk terwijl die tolk wél nodig was, levert ons verlies op. Verlies aan kwaliteit - medisch én ethisch -, verlies aan kostbare tijd van de zorgverlener, en daardoor uiteindelijk een veel hogere rekening.

Wat kan Petra de Jong nog meer zeggen dan Tolken terug in de zorg, alstublieft! Meer informatie over deze campagne kun je hier vinden. Dit artikel is geschreven door Marieke de Ridder.

Wat vind jij? Praat mee op het Gezondheid.nl Forum en/of laat hier je reactie achter.
Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief en ontvang de laatste updates betreft dit onderwerp.

Taal mag toch geen obstakel zijn? Tolken terug in de zorg alstublieft!

Gezond blijven. Beter worden.

De zorg slimmer en menselijker maken. Dat willen wij. Plannen zijn groots, de uitrol heeft tijd nodig.

We leren elke dag en kunnen jouw feedback goed gebruiken.

Sluit je aan?